ولي واقعيتي كه گريزي از آن نيست عدم پركردن و يا كامل پرنكردن آن توسط عده اي از دانش آموزان علي الخصوص در پايه 1 است.

براي حل اين مشكل جلسه اي ترتيب دادم و از دانش آموزاني كه دفتر را پر نمي كردند دعوت كردم ، در ابتدا از آن ها خواستم احساس خود را نسبت به دفتر برنامه ريزي شان و دليل پر نكردنش را برايم بگويند ، زيرا اعتقاد دارم زماني كه به احساس دانش آموز توجه شود تغيير رفتار برايش ساده تر خواهد بود. در غير اين صورت نااميد و بي انگيزه مي شود و نظر هركدام را روي تابلو جلوي اسم خودش نوشتم تا بداند نظرشان برايم مهم است و ارزش نوشتن دارد. سپس نظر كلي در مورد فوايد دفتر ، در نهايت نظر خودم را نوشته و از آن ها خواستم با من راجع به اين موضوع كه چگونه مي توان راهكاري را با هم ارائه دهيم كه دفترشان را پركنند تبادل نظر كنند. با توجه به اينكه دفتر برنامه ريزي به اعتقادشان داراي فايده زيادي بوده در نهايت قرار شد نحوه تكميل دفتر را كامل برايشان شرح دهم و در حين توضيح تمامي سوالاتشان و منطق قسمت مورد شرح را هم بيان كردم. در پايان جلسه آن ها به قدري راضي بودند كه به خواهش خودشان براي گروه 5 نفري حاضر اسمي انتخاب كردند " دوستي ، رشد ، پيشرفت" زماني كه جلسه را ترك مي كردند لبخند را در چهره و اعتماد به نفس را در نگاهشان ديدم و بي صبرانه منتظر روزي بودم كه دفترهاي برنامه ريزي شان را بياورند ، در كمال تعجب ديدم كه هر 5 نفر دفترهايي كامل ، تميز و مرتب روز آزمون تحويل من دادند ، پس از آزمون هم من شاهد پيشرفت نمره رياضي و رضايت والدين آن ها بودم.

معصومه بهرامي -  فارغ التحصيل رشته شيمي محض – دانشگاه زابل